۱۳۹۴ اردیبهشت ۱۰, پنجشنبه

Labor Leaders Detained in Iran as International Workers’ Day Approaches



April 29, 2015—On the eve of International Workers’ Day on May 1, Iranian authorities have arrested at least five labor leaders. The arrests have taken place in the context of intensifying labor protests, strikes, and arrests of individuals organizing or participating in labor protests.
“The Government views any labor mobilization as a national security threat,” said Hadi Ghaemi, Executive Director of the Campaign. “Workers should be allowed to peacefully defend their common interests, without risking years behind bars.”
“Rouhani needs to turn his attention to the people of Iran. Workers are suffering and their demands need to be heard,” added Ghaemi.
Tehran Security Police arrested two members of the Union of Workers of the Tehran and Suburbs Bus Company, Ebrahim Maddadi and Davood Razavi, in their homes on April 29, and two other labor activists, Mahmoud Salehi and Osman Ismaili, were arrested in the city of Saqez in the Kurdistan Province on April 28. On April 25, plainclothes security agents in Sanandaj, Kurdistan, arrested the labor activist Reza Amjadi.
On April 20, four days after thousands of teachers protested against low wages, Alireza Hashemi, head of the Iran Teachers Organization, was detained and transferred to Evin Prison to serve a five-year sentence originally handed out to him in 2013.
Independent labor unions are banned in Iran, strikers are often fired and risk being detained, and labor leaders face long prison sentences on trumped up national security charges.
Despite this, a growing wave of strikes and worker protests have roiled many sectors in Iran over the past year, as a combination of international sanctions and economic mismanagement has taken a heavy toll on the economy, with workers bearing the brunt of the economic pain.
Some 70% of workers’ wages are now under the official poverty line in Iran, and approximately 90% of all contracts are temporary, affording workers no insurance or protections.
Over the past year, workers in dozens of factories have experienced more than 6 months of unpaid wages. For example, 900 workers in the Ahvaz City Metro Construction project haven’t received their wages for more than four months.
From March 2014 to March 2015, there were at least 233 protests throughout the country, with strikes occurring in the automotive industry, petrochemicals, mining, cement production, and other sectors.
Protests by teachers, who are paid at rates well below the official poverty line in Iran, have been particularly widespread. On April 16, 2015, teachers gathered in silent protests over their wages in 37 cities nationwide.
Punishment for any kind of organized labor protest is swift and severe. Instances of workers being fired after their participation in protests are numerous. For example, nearly 1000 workers at the Safa Rolling company in Saveh were fired in February 2015, and as the protests over unpaid wages continued, others who joined the strikers were fired as well.
Summons to court frequently follow as well. For example, eleven workers at the Agh Dareh gold mine, who had protested the suspension of 350 of their co-workers, were forced to appear in court.
At least 230 people were arrested in peaceful labor protests during the March 2014 to March 2015 period, and a number of leading labor activists are serving lengthy sentences in Iranian prisons.
The teacher Rasoul Bodaghi sits in Rajaee Shahr Prison, serving a five-year sentence for “propaganda against the state,” and “assembly and collusion with the intent to disrupt national security.”
The labor activist Reza Shahabi is serving six years in Rajaee Shahr Prison for “propaganda against the state,” and collusion with the intent to act against national security.”
Shahrokh Zamani, also a labor activist, is serving ten years at Rajaee Shahr Prison for “forming an illegal anti-state organization,” “participating in propaganda against the state,” “assembly and collusion for committing crime against national security,” and “insulting the Supreme Leader.”
Mahmoud Bagheri, a board member of the Teachers Union, is serving nine-and-a-half years for “assembly and collusion,” and “propaganda against the state” at Evin Prison.
The International Labor Organization (ILO), of which Iran is a member, mandates the right of workers to associate freely and bargain collectively, and its Committee on Freedom of Association is charged with investigating complaints relating to its observance by member states. Its March 2014 report notes Case No. 2508, in which the International Trade Union Confederation (ITUC) and the International Transport Workers’ Federation (ITF) lodged a complaint against the Government of Iran.
The complaint cited “Continued acts of repression against the local trade union at the bus company, including: harassment of trade unionists and activists; violent attacks on the union’s founding meeting; the violent disbanding, on two occasions, of the union general assembly; and the arrest and detention of large numbers of trade union members and leaders under false pretenses (disturbing public order, illegal trade union activities).”
Iran is also obligated under international law. It is a signatory to the International Covenant on Civil and Political Rights, which mandates in Articles 21 and 22 freedom of association and guarantees the right to form trade unions, and to the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights, which guarantees in Article 8 the right of workers to form or join trade unions and protects the right of workers to strike.
In addition, the Iranian constitution itself contains provisions for such rights: Article 26 guarantees the right to form “parties, societies, political or professional associations,” and Article 27 states that “Public gatherings and marches may be freely held, provided arms are not carried and that they are not detrimental to the fundamental principles of Islam.”
The International Campaign for Human Rights in Iran calls on the Government of Iran to immediately free imprisoned labor leaders, cease the persecution of labor activists, and respect its legal obligation to allow workers to organize and bargain collectively.

جلسه بیدادگاه استاد طاهری و دستگیری همراهان عرفان حلقه و پیام خانواده ایشان


خبرگزاری قاصدان آزادی : اخبار رسیده حاکی است روز چهارشنبه 9 اردیبهشت دومین جلسه بیدادگاه استاد طاهری برگزار شد و تجمع همراهان مجموعه به دلیل حضور پر تعداد گارد ویژه و نیروهای امنیتی صورت نگرفت و تعدادی از همراهان عرفان حلقه بازداشت شدند، اسامی بازداشت شدگان تا این لحظه به شرح زیر است:
-لیلا رفعتی
-هانیه نامجوی
-فاطمه قدیمی
-ملودی کرم
-یاشار ادیب دوست
-محمود امین
-سیران احمدیان
-زهره گراوند
از بقیه بازداشت شدگان اطلاعی در دست نیست
پس از اتمام بیدادگاه خانواده ایشان نامه ای در فضای اینترنت منتشر کرده اند که در زیر از نظرتان میگذرد:
به نام بى نام او
دوستان و ياران عزيز:
امروز نهم ارديبهشت ماه1394( معادل با29 ماه آوریل2015 ميلادى)
پس از 4 سال كه آقاى محمدعلى طاهرى در سلول انفرادى در بند ٢-الف زندان اوين بسر مى برد
دومين جلسه دادگاه جهت رسيدگى به پرونده مربوط به اتهام "افساد فى الارض" كه براى ايشان تدارك ديده شده است در شعبه 26 دادگاه انقلاب اسلامى به قضاوت، قاضى ماشاءاله احمد زاده برگزار شد.
دراين جلسه كه از 9 صبح تا 5 بعداز ظهر بطول انجاميد آقاى طاهرى به همراه همسر وبرادر و وكلايشان آقاى طباطبايى وخانم زينب طاهرى حضور يافتند و در همان جا اعلام شدكه اين جلسه آخرين جلسه هست .
وكلاى آقاى طاهرى و خود ايشان به دفاع پرداختند.با وجود طولانى بودن جلسه ارايه همه دفاعيات مقدور نبود ودر پايان جلسه حكمى صادر نشد و قرارشد كه آقاى طاهرى و وكلايشان بقيه دفاعيات را كتبآ تقديم دادگاه كنند كه پس از بر رسى دفاعيات ، حكم صادر و متعاقبآ اعلام گردد. امید میرود که وکلای ایشان توضیحات جامع تری در ارتباط با این جلسه و ادامه روند پیگیری پرونده در اختیار خانواده قرار دهند.
از شما عزيزان تقاضا داريم كه به هر طريقى كه مى توانيم همگى از مقامات ذيربط بخواهيم كه حكم عادلانه يعنى رأى بر بى گناهى عزيزمان را صادر كنند.
خانواده محمد على طاهری

روز کارگر را گرامی بداریم



کوره‌ای که ثریا هر روز در آن می‌سوزد
ثریا خانم کارگری است که در کوره آجرپزی کار می‌کند؛ او هر روز از ساعت 6 و نیم صبح تا 6 و نیم عصر در این کوره، زیر آفتاب سوزان آجر بر آجر، دیوار می‌چیند.
گرچه کوره‌های آجرپزی به خاطر بسیاری از مسائل از حالت دستی به حالت ماشینی در آمده‌اند، اما حتی در صورت استفاده از دستگاه‌ها کارگرهایی برای چینش یا در قسمت‌های دیگر به کار در این شغل پر مشقت، اشتغال دارند.
گزارشی ازخبرگزاری حکومتی ایسنا منطقه خراسان :به یکی از این کوره‌ها رفتم. در حوالی آن حتی یک درخت نبود که زیر سایه‌اش نفسی تازه کنیم. تا چشم کار می‌کرد تپه‌های خاکی یا آجرهای چیده شده روی هم بود که باید در معرض هوا قرار گرفته و زیر آفتاب خشک شوند.
با مسئول کوره صحبت کردم. کمی از مشکلات کوره آجرپزی‌اش گفت؛ از کارگرانش و از حوادثی که برای کارگران کوره‌های دیگر که در سال‌های اخیر افتاده بود، تعریف کرد. به بخش‌های مختلف کوره سر زدم. به جایی رسیدم که با وسیله‌ای آجرها را می‌آوردند و چند کارگر باید آن را تخلیه و چیدمان می‌کردند. حرکت این وسیله چنان گرد و خاکی را در پی داشت که حتی نفس کشیدن در آن فضا سخت می‌شد.
کمی که گرد و خاک فروکش کرد، زنی را دیدم که با چثه کوچکش آجرها را روی هم می‌گذارد و پیراهن گلدارش در باد خودنمایی می‌کند. به سمتش رفتم و سر صحبت را با او باز کردم.
ثریا در پاسخ به این سوال که چه عاملی باعث شد در این کارگاه آجر‌پزی مشغول کار باشد، گفت: ما اهل خواف هستیم اما خشکسالی، اوضاع کشاورزی ما را به هم ریخت و حالا چند سال است که برای کار کردن در کوره آجرپزی به نیشابور آمدیم. من، پسرم و همسرم هر سه در همین‌جا کار می‌کنیم تا گذران زندگی کنیم.
وی به فرزند 15 ساله‌اش اشاره کرد و ادامه داد: توانایی مالی برای فرستادن تنها پسرمان را به مدرسه نداریم و حتی به جای کلاس درس، او نیز وارد کار در کوره آجرپزی شده است که البته پس از مدتی به دلیل بیماری‌اش نتوانست به کارش در کوره ادامه دهد و حالا در خانه است.
ثریا همین‌طور که آجرها را روی هم می‌گذاشت، بیان کرد: از زمانی که تازه عروس ‌بودم تا الان که 48 سال دارم سر همین کوره‌ها کار کردم.
وی با بیان اینکه همین یک فرزند را دارد، گفت: کارهای سنگین باعث شد که سقط جنین داشته باشم و تنها همین یک فرزند برایم بماند.
ثریا درباره همسرش گفت: همسرم به جبهه رفته و ترکش خورده است، گفته‌اند باید برای مدارک و... به کرمانشاه برویم، اما ما هیچ‌گاه هزینه‌ای برای رفتن به آنجا را نداریم.
ثریا در پاسخ به این سوال که چرا از روستایشان به این‌جا آمده‌اند، پاسخ داد: در کوره کار کردن سخت است اما در روستای خواف قنات‌هایمان خشک شده و چندین سال است که خشکسالی است؛ گاز نیست و آب را هم با تانکر می‌برند.
وی ادامه داد: در آن‌جا کشاورزی نمی‌توان کرد و برای قالی‌بافی هم ما آن‌قدر درآمد نداریم که بتوانم دار قالی بخرم؛ تازه اگر هم باشد تا وقتی قالی تمام شود و به ما دستمزد 
بدهند، زمان می‌برد و ما مجبوریم این‌طور کار کنیم؛ حقوق همسرم را این‌جا هفته به هفته 
می‌دهند و دستمزد من هم بستگی به تعداد آجرهایی دارد که می‌چینم.
ثریا از صبح تا شب کار می‌کند و از شب تا صبح نفسی تازه می‌کند تا جانی بگیرد و دوباره بتواند صبح روز بعد را آغاز کند، او قدرت بدنی یک مرد را ندارد اما در کنار همسرش و کارگران دیگر زیر آفتاب، سخت کار می‌کند؛ او روزانه بیش از پنج هزار آجر را روی هم می‌گذارد تا نانش آجر نشود...

۱۳۹۴ اردیبهشت ۸, سه‌شنبه

کشیش سعید عابدینی تحت فشار و تهديد درمورد عقايدش!


خبرگزاری قاصدان آزادی : به گزارش كانون حمايت از خانواده جان باختگان و بازداشتي ها، يك عضو ارشد مرکز آمریکایی برای آزادی و عدالت (ACLJ) اعلام کرده کشیش سعید عابدینی تهدید شده است که اگر دین اسلام را نپذیرد با حکم اعدام مواجه خواهد شد.
بنا به اين گزارش کشیش سعيد عابدینی در انتخاب یکی از این دو راه باید دست از اعتقادات خود برداشته و با پذیرفتن اسلام پس از سپری کردن هشت سال به آزادی دست یابد و یا تا آخر عمر در زندان بماند.
عابدینی در سال ۲۰۰۰ به مسیحیت گروید و این درحالیست که مسیحیت طبق قانون اساسی نظام جمهوري اسلامي جزو اقلیت‌ها محسوب گرديده، نوکیشانی که از اسلام به مسیحیت گرویده باشند بنابر شرع و قانون ایران مجرم هستند. به ویژه، هنگامی‌که عبادت‌هایشان را همراه دیگر مسیحیان و نوکیشان٬ در کلیسای خانگی٬ که در ایران غیر قانونی محسوب می‌شود انجام دهند.
تيفانی بارز، مقام آمريكايي كه اين مطالب را اعلام كرد، ضمن انتقاد از برخورد خشن مسوولان و نگهبانان زندان گوهردشت با آقاي عابدينی گفت:” اين نوع تهديد ها بارها در زندان های ايران به واقعيت رسيده است. متأسفانه اين روش های غيرانسانی برای افزايش فشار به زندانيان در زندان های ايران اعمال می شود. فشاری كه برای سعيد چند برابر است.”
سعید عابدینی کشیش مسیحی ایرانی – آمریکائی اوایل مهر ۱۳۹۱ در منزل پدری‌اش بازداشت شد. وی قبل از سال ۱۳۸۵ کلیسای خانگی داشت و در این راستا فعالیت می‌کرد. پس از آن به آمریکا مهاجرت کرد. دادگاه انقلاب تهران در بهمن ماه ۱۳۹۱ عابدینی را به هشت سال حبس محکوم کرد. این حکم در دادگاه تجدید نظر تائید شد و او اکنون در زندان گوهردشت كرج محبوس است.
مقامات رسمی آمریکا و باراک اوباما رییس جمهور آن کشور بارها خواستار آزادی سعید عابدینی از زندان و بازگشت او به آمریکا شده اند.
وی در ایران و از تابستان سال ۲۰۱۲ بازداشت و سپس به زندان اوین منتقل شد. در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۳ ابتدا به اعدام و پس از تخفیف مجازات به هشت سال زندان محکوم شد. اتهام وی تضعیف امنیت ملی از طریق فعالیت تبلیغ مسیحییت از ابتدای سال ۲۰۰۰ عنوان شده‌بود.

۱۳۹۴ اردیبهشت ۶, یکشنبه

Women in Iran post videos online of themselves walking in public with their heads uncovered


1374363_1110576145623145_8169193954794544302_n
When journalist Masih Alinejad started the Facebook page, ‘ My Stealthy Freedom,’ last year, she had no idea that the expressionistic movement would gain so much momentum. The page features photos taken by Iranian women as they ‘stealthily’ discard their hijabs in public. Since its inception last year, it has amassed more that 770,000 followers who comment frequently on featured posts and also share the images to promote engagement and traffic.
In Iran, under Islamic law, it is illegal for a woman to leave her house without donning the headscarf. Now, women in the country have amplified the hijab photo campaign by going a step further; a contingent of them are now filming themselves walking on the streets of Tehran in broad daylight with their heads uncovered, according to a report in the The Independent. Watch video below or click here to view it.A 2014 story by The Independent that chronicled the genesis of the movement portrayed it as being about women exercising individual freedom against enforced and ultra-conservative legislations. It shows and details several examples of photos that turned up on the page. One of the images on Facebook, showing a woman driving in Iran without wearing a hijab, was captioned: “Hijab is being forced on women not only by the Morality Police, but also out of consideration for family, through wanting to keep a job and because of fear of judgment from others.”
Another image had a simpler, albeit blunt, message: “I loathe the hijab. I too like the feel of the sun and the wind on my hair. Is this a big sin?”
While these public displays are often an effort to uphold a few moments of freedom or to protest against the lack of freedom associated with wearing the hijab, the video medium adds a whole new dimension: men’s reactions to the sight.
One woman described her experience in a positive light. “Don’t be scared of men. They didn’t attack me or insult me. They smiled at me to show they support me. They stand with us,” she said.
These reactions are a stark contrast to the narrative and propaganda usually heard from the Iranian government. A draft law, called the ‘Plan on Protection of Promoters of Virtue and Vice’ was originally approved by the parliament in December and called for greater power to be given to Iran’s morality police and ‘Basji’ or volunteer militia to crack down on the dress code of women. It was later rejected on grounds that it “contradicted the constitution.”
919303_10151497438062740_1568639906_o
Journalist Masih Alinejad who spearheaded the ‘My Stealthy Freedom’ movement
The ‘My Stealthy Freedom’ page is a new and vital instrument to continue to counteract this sexist discrimination and Alinejad said she hopes that these shared experiences will spearhead a larger mission. She hopes that she can expand to include female politicians who can use their position in Iran to address women’s rights issues. “We only have Facebook, social media and our words to each other while the Government has guns, bullets and power. This is not a fair war,” she said.

۱۳۹۴ اردیبهشت ۵, شنبه

Iran: After 14 years of imprisonment, 70-year-old Heydar Mardani was executed along with 8 others


On Thursday, the Iranian regime’s henchmen hanged a group of nine men including a 70-year-old who had been held in prison for the past fourteen years, allegedly for drug-related offences.
The prisoners were all hanged in the main prison in the city of Bandar Abbas in the southern province of Hormozgan.
The mullahs’ judiciary in the southern province of Hormozgan confirmed the execution of the nine prisoners but did not identify them.
According to the information received, Heydar Mardani, 70, was executed as he was serving his 14th year of imprisonment.
The other victims are: Hossein AliKhah, Ahmad Qurashi, Farhad Kianian, Mohamad Ahmadi, Mehrdad Azmand, Qassem Maziar, Heydar Moridani and Mohamad Naroui. The youngest victim was 25 years old.
In recent days there has been a sharp increase in the number of executions taking place in Iran. In a seven day period between 12 to 18 April at least 81 prisoners were hanged in several prisons, meaning 12 executions per day.
The sharp increase in the wave of executions after an agreement was reached on the framework of a nuclear deal is a clear indication of the mullahs’ desperate need to create an atmosphere of fear in society in order to confront the explosive situation.
Inmates in prisons in the city of Karaj staged protests on April 12 following the transfer of their cellmates to solitary confinement in preparation for carrying out the criminal execution sentences. Protesting prisoner chanted: “We shall not let you kill us.” Similarly, families of the prisoners on the verge of execution also gathered in front of the prisons and shouted: “We shall not let you execute them.”

وضعیت وخیم جسمانی زندانی سیاسی کریم موسی‌زاده و عدم انتقال وی به بیمارستان

خبرگزاری قاصدان آزادی: بنا به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، با وجود وضعیت جسمی نگران کننده کریم موسی زاده زندانی سیاسی کُرد در زندان مرکزی بندر عباس، مسئولین زندان مانع از درمان وی هستند و همواره وی را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند.
عدم دسترسی به امکانات پزشکی و خودداری مسئولان زندان از انتقال این زندانی سیاسی به مراکز درمانی خارج از زندان، وی را در وضعیت خطرناک جسمی قرار داده و این امر باعث افزایش نگرانی‌ها از وضعیت وی شده است.
کریم موسی‌زاده در اعتراض به ممانعت از آزادی‌اش از زندان، با وجود به پایان رسیدن دوران حبس، مدت یک ماه دست به اعتصاب غذا زده بود که هفته گذشته با قول مساعد مسئولان زندان به اعتصاب خود پایان داده بود. که تاکنون مسئولان زندان به وعدەهای خود عمل نکرده اند.

پیش‌تر یکی از هم‌بندی‌های این زندانی به «کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی» گفته بود «آقای موسی‌زاده در زمانی که دوران قانونی حبس خود را تمام کرده بود، اما مورد خشم دادستان و رییس زندان بندر عباس قرار گرفته و از آزادی وی امتناع کرده بودند و این زندانی کُرد به همین دلیل دست به اعتصاب غذا زده است.»
تازترین گزارش از وضعیت این زندانی سیاسی کُرد حاکی از آن است که بعد از پایان اعتصاب غذا، وضع جسمانی وی اصلا خوب نیست و از نظر شنوایی دچار مشکل شده است و کلیەهای وی نیز دچار عفونت و درد شدید شده است.
از طرفی دیگر نامبرده مدت‌هاست که دچار بیماری تنفسی و گوارشی شدید شده‌ است و تا به امروز هیچ اقدامی جهت مداوا انجام نگرفته و وی منتظر و معطل روز آزادی و مراجعه به پزشک متخصص است. گویا ایشان با وضعیتی که دارند احتمال ابتلا به سل و نشانه‌های این بیماری در وی وجود دارد.
کریم موسی‌زاده عضو «انجمن فرزانگان جوان» است و تا زمان دستگیری، در ارومیه به فعالیت‌های فرهنگی اشتغال داشته است. وی در ۷ مردادماه ۱۳۸۸، از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شد.
بعدها این زندانی سیاسی کُرد در شعبه ۱۰۱ دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی درویشی، به ۶ سال حبس محکوم شد و در ۳ آذرماه ۱۳۸۸، به زندان مرکزی بندرعباس تبعید شد که ۲۲۰۰ کیلومتر با محل سکونتش فاصله دارد.

پول مقامات رژیم آخوندی دربانک های خارج از کشور

خبرگزاری قاصدان آزادی: شبکه تلوزیونیCNN در گزارشی که روی سایت این شبکه قرار دارد، اعلام داشت که توسط یکی از کارکنان ایرانی بانک های کشور مالزی در جریان لیستی از پول مقامات رژیم آخوندی در خارج از کشور دست یافته است. CNN ضمن تشکر از این فرد ایرانی، لیست مورد بحث را انتشار داده که به شرح زیر است: 
1-غلامحسین الهام : 25 میلیون دلار در دبی، 13 میلیون دلار در ترکیه، 17 میلیون دلار در سوئیس، 0.7 میلین دلار در بیروت 
2-س.ح پناهی : 11 میلیون دلار در بانک اسلامی شریعت، 4 میلیون ایورو در مالزی 
3-مسعود کاظمی:45 میلیون دلار در المان، 4.2 میلیون دلار در دبی 
4-علی هاشمی بهرامیان: 5.2 میلیون دلار در کویت، 11 میلیون ایورو در بلژیک، 23 میلیون دلار در دبی،و مبلغی نا مشخص در الناخال کمپانی 
5-محمد محمدی:12 میلیون دلار در دبی، 17 میلیون دلار در کویت، 8 میلیون ایورو در ترکیه 
6-مهدی احمدی نژاد: 18 میلیون ایورو در بلژیک، 45 میلیون ایورو در سوئیس، 44 میلیون دلار در بانک اسلامی شریعت 
7-نازیه خامنه ای : 7 میلیون دلار در ترکیه، 56 میلیون ایورو در المان، 122 میلیون پوند در انگلیس 
8-صادق محصولی: 14 میلیون ایورو در ایالات متحده عربی،24 میلیون دلار در ترکیه،3 میلیون ایورو در مالزی 
9-مجتبی خامنه ای:1 بیلیون پوند در گرین انگلیس(احتمالا بلوکه شده است)، 2.2 بیلیون ایورو در المان،766 میلیون دلار در قطر،مبلغی نامشخص در بانک سوئیس 
10-حسین معادی خواه:15 میلیون دلار در کویت، 45 میلیون ایورو در استرالیا،7 میلیون دلار در امارات متحده عربی 
11-عیسی کلانتری: 32 میلیون ایورو در بلژیک،1.2 میلیون دلار در ایتالیا 
12-حسین طائب:122 میلیون دلار در امارات متحده عربی، 42 میلیون ایورو در ایتالیا 
13-مسعود حجاریان کاشانی:92 میلیون دلار در استرالیا،13.7 میلیون دلار در قطر 
14-سردار احمد وحیدی:32 میلیون دلار در امارات متحده عربی، 65 میلیون دلار در ترکیه، 122 میلیون دلار در آلمان (احتمالا بلوکه شده) 
15-عباس کدخدائی: 2.5 میلیون دلار در ایتالیا، 7.1 میلیون دلار در کویت، 3.2 میلیون دلار در کویت 
16-مجتبی مصباح یزدی: 184 میلیون دلار در دوبی، 221 میلیون دلار در الناخال کمپانی، 55 میلیون ایورو در اسپانیا 
17-علی مصباح یزدی: 45 میلیون دلار در ایالات متحده عربی، 17 میلیون دلار در ترکیه، 65 میلیون پوند در انگلیس، 75 میلیون دلار در افریقا جنوبی، 110 میلیون ایورو در آلمان 
18-حسین فیروزآبادی: 320 میلیون دلار در مالزی، 65 میلیون دلار در ایالات متحده عربی، 103 میلیون دلار در کویت، 17 میلیون دلار در ترکیه 
19- پرویز فاتح : 16 میلیون دلار در ترکیه، 5.2 میلیون ایورو در ترکیه،22 میلیون دلار در سوئیس 
20-حسین شاجونی: 66.5 میلیون دلار در دوبی، 39 میلیون دلار در کویت، 11.2 میلیون دلار در بیروت، 8 میلیون دلار در مالزی 
21-حبیب الله عسگراولادی: 172 میلیون دلار در بلژیک، 120 میلیون ایورو در آلمان، 420 میلیون دلار در الناخال کمپانی، 42 میلیون دلار در ترکیه،219 میلیون دلار در مالزی 
22-حسین جنتی: 228 میلیون دلار در دوبی، مبلغی نا مشخص در بانک سوئیس و مبلغی نا مشخص در بانک ترکیه، 200 میلیون دلار در مالز، 150 میلیون دلار در ژاپن، 32 میلیون دلار در مالزی 
23-سکینه خامنه ای: 25 میلیون دلار در مالزی،14 میلیون دلار در قطر،112 میلیون در دوبی 
24-اسفندیار رحیم مشایی: 5.2 میلیون دلار در آلمان، 32 میلیون دلار در ایتالیا،41 میلیون دلار در دوبی 
25-ح-محمدی آقایی: 48.4 میلیون دلار در دوبی، 2.4 میلیون دلار در بیروت، 56 ایورو در اسپانیا 
26-علی اکبر ولایتی: 244 میلیون ایورو در آلمان، 6 میلیون ایورو در استرالیا، 56 میلیون دلار در مالزی 
27- محمد محمدی ریشهری:241 میلیون دلار در الناخال کمپانی و 121 میلیون دلار در دوبی، 48 میلیون دلار در آلمان،43 میلیون دلار در ایتالیا 
28-محسن هاشمی بهرامانی:35 میلیون دلار در ایالت متحده عربی، 56 میلیون دلار در بلژیک 
29-محسن هاشمی ثمره:11 میلیون دلار در قطر، 5.9 میلیون دلار در مالزی، 
30-علی لاریجانی:185 میلیون ایورو در استرالیا،16 میلیون ایورو در امارات متحده عربی، 112 میلیون ایورو در مالزی 
31-عباس اخوندی:9 میلیون دلار در امارات متحده عربی، 502 میلیون دلار در بانک بیروت 
32-محسن رفیق دوست: 129 میلیون دلار در بلژیک، 44 میلیون دلار در کویت و 92 میلیون دیگر در کویت 
33-حمید حسینی:30 میلیون دلار در مالزی، 82 میلیون ایورو در اسپانیا 
34-محمد حسینی:14 میلیون دلار ایالات متحده عربی، 7 میلیون دلار در کویت، 3 میلیون دلار در ترکیه و 11 میلیون پوند در انگلیس 
35-محمود حسینی:32 میلیون دلار در ترکیه، 11.4 میلیون دلار در کویت 
36-مجتبی هاشمی ثمره:28 میلیون دلار در اسپانیا، 76 میلیون دلار در ایالات متحده عربی، 124 میلیون دلار در مالزی 
37-کارمان دانشجو:76 میلیون ایورو در استرالیاف7.2 میلیون دلار در مالزی 
38-احمد رضا رادان:98 میلیون دلار در ایالات متحده عربی، 65 میلیون دلار در کویت، 121 میلیون دلار در افریقای جنوبی 
39-یدالله جوانی:22 میلیون دلار در ایالات متحده عربی، 5 میلیون دلار در هند، 23 میلیون دلار در پرتغال 
40-غلامرضا فیاض:65 میلیون دلار در مالزی و 40.9 میلیون دلار در کویت 
41-رضا فیاض:23 میلیون دلار در ایلات متحده عربی،17 میلیون دلار در ترکیه،7 میلیون دلار در ایتالیا 
42-علی مباشری:12 میلیون دلار در بلژیک، 19 میلیون دلار در مالزی،42 میلیون دلار در کویت 
43-محمد نقدی:142 میلیون ایورو در ایالات متحده عربی و 24 میلیون دلار دیگر در ایالات متحده عربی،66 میلیون دلار در مالزی 
44-فرهاد دانشجو:2.3 میلیون دلار در ایالات متحده عربی5.6 میلیون دلار در ترکیه 
45-خسرو دانشجو:11 میلیون دلار در ترکیه، 7 میلیون دلار در جمهوری چک 
46-حمید حسینی:42 میلیون مالزی،28 میلیون در ایالات متحده عربی 
47-محمد باقری خرازی:120 میلیون دلار در لبنان، 86 میلیون دلار در ایالات متحده عربی،42 میلیون دلار در برکلی بانک افریقای جنوبی 
48-مهدی هاشمی ثمره:5.7 میلیون دلار در ترکیه،44 میلیون دلار در کویت 
49-حمید رسائی:62 میلیون دلار در مجارستان،32 میلیون ایورو در المان، 18 میلیون پوند در انگلیس،14 میلیون دلار در ایالات متحده عربی 
50-حسین موسوی اردبیلی:21 میلیون دلار در کویت، 110 میلیون دلار در ایالات متحده عربی،32 میلیون دلار در مالزی 
51-علی مبشری:7 میلیون ایورو در استرالیا، 22.4 میلیون دلار در ایالات متحده عربی 
52-حسین شریعتمداری:225 میلیون دلار در ایالات متحده عربی، 54 میلیون دلار در الناخال کمپانی، 65 میلیون ایورو در » ح.س.ب.س» بانک انگلیس 
53-حسین شاهمرادی:56 میلیون دلار در ایالات متحده عربی، 64 میلیون دلار در مالزی، 7 میلیون دلار در هند 
54-کامران دانشجو:24 میلیون دلار در ژاپن، 43 میلیون دلار در مالزی 
55-داوود احمدی نژاد:65 میلیون دلار در ایالات متحده عربی،48 میلیون ایورو ایالات متحده عربی، 8 میلیون دلار در بانک پترزبورگ روسیه 
56-عبدالله عراقی:84 میلیون دلار در ایالات متحده عربی، 127 میلیون دلار در لبنان، 67 میلیون دلار در مالزی، مبلغی نامشخص د بانک سوئیس 
57-بهاالدین حسینی هاشمی:45 میلیون دلار در ایالات متحده عربی، 80 میلیون دلار در مالزی 
58-محی الدین فاضل هرندی:52 میلیون دلار در عمان، 45 میلیون دلار عربستان سعودی 
59-احمد جنتی:450 میلیون ایورو در بلژیک، 143 میلیون دلار در الناخال کمپانی،124 میلیون دلار در ایالات متحده عربی، 265 میلیون دلار در مالزی،118 میلیون دلار در افریقای جنوبی و مبلغی نا مشخص در بانک سوئیس 
60-علی جنتی:35 میلیون دلار در ایالات متحده عربی، 155 میلیون دلار در ترکیه، 55 میلیون دلار در آلمان، مبلغ نا مشخصی در سوئیس 
61-مرتضی رفیق دوست:120 میلیون ایورو در آلمان، مبلغی نا مشخص در بانک سوئد 
62-م-ح پارسا:43 میلیون دلار در ترکیه، 12 میلیون دلار در مالزی 
63-فاطمه اسگراولادی:43 میلیون دلار در قطر، 16 میلیون دلار در ترکیه 
64-علی اکبر محتشمی:125 میلیون دلار در شارجه، 85 میلیون دلار در کویت، 200 میلیون دلار در مالزی، مبلغ نا مشخص در بانک سوئیس 
65-یاسر بهرامانی هاشمی:22 میلیون ایورو در آلمان، 12 میلیون ایورو در استرالیا، 14 میلیون دلار در ایالات متحده عربی 
66-غلامعلی حداد عادل:12 میلیون دلار در ترکیه، 2.4 میلیون دلار در مالزی،43 میلیون دلار در ایالات متحده عربی

۱۳۹۴ فروردین ۲۷, پنجشنبه

Death sentence possible for 3 Kurdish political activists

The families of three Kurdish political activists said their family members have received death sentences in jail. These three individuals are currently held in Urumieh Central Prison.
Hossein Othmani is in ward 10, known as the narcotics ward. Saber Sheikh Abdulllah is in ward 2 and Diyakuk Rassoulzadeh is in the youths ward. It is said that these three Kurdish activists from the city of Mahabad have been condemned to death on moharebe charges.
Hossein Othmani is 50 years of age and married. Before being arrested Saber Sheikh Abdullah was in his last year studying senior expertise in the field of insurance in Tehran’s Tabatabaie University. Diyaku Rassoulzadeh is 22 years old. (Radio Zamaneh – Apr 10, 2015)

گزارش تصويري از تجمعات اعتراضی امروز معلمان، پنجشنبه27 فروردین ماه


تجمع اعتراضي معلمان در شهرهای مختلف در مقابل ادارات آموزش و پرورش، با گستردگی تمام در حال برگزاری است.
گزارش های رسیده از تهران ، كرمانشاه، اصفهان، کرج، ساوه،همدان، سنندج، مریوان، شیراز،خرم آباد، زنجان، یزد، الیگودرز، خدابنده ،جاجرم، شاهرود، دلیجان، قروه کردستان، قزوین،بجنورد ، بروجرد،ارومیه، داراب، قم، زاهدان، خدابنده،ابهر،کرمان، اراک، پاوه،هرمزگان، بندر عباس، بندر امام، کامیاران، ایوان، ایلام و ده ها شهر دیگر بیانگر حضور پر تعداد معلمان در محل اعلام شده است.
حضور معلمان در این تجمعات بسیار چشمگیر است. در برخی شهرها معلمان طومارهای اعتراضی امضا کرده اند.
در این تجمعات، معلمان در دست داشتن پلاکاردهایی اعتراض خود را به شرایط موجود آموزش و پرورش نشان داده اند.

۱۳۹۴ فروردین ۱۹, چهارشنبه

Brutal Attack on Political Prisoners in Gohardasht Prison During Easter


- Three prisoners were transferred to solitary confinement, two of which went on hunger strike
- Installation of high-powered cellular phone jamming devices in prisons causes physical and health problems among prisoners
On Monday, Special Guards in Gohardasht Prison in the city of Karaj in Iran violently raided the section of the prison where political prisoners are being held and transferred a number of political prisoners to solitary confinement.
The guards attacked Hall 12 in Section 4 of Gohardasht Prison and transferred Pastor Saeed Abedini, Mr. Khaled Hardani and Mr. Mostafa Eskandari to solitary confinement. The repressive agents mistreated and harassed Pastor Saeed Abedini.
Protesting against the repressive measures and transfer of political prisoners to solitary confinement Pastor Abedini and Mr. Hardani went on hunger strike.
The attack took place in the presence of Geramiyan, the head of Section 4 and was commanded by Amirian, commander of the Special Guards.
Meanwhile, on Saturday, April 4, this section’s political prisoners protested against the broadcast of high-powered jamming signals that caused two political prisoners to become dizzy and faint.
The repressive prison authorities have recently installed very powerful jamming devices in a hall called Hosseiniyeh to block prisoners’ communications.
The Iranian regime has intensified repressive measures in prisons to raise fear and intimidation in society and among the political prisoners to prevent any public expression of dissent against the regime following the clerical regime’s Supreme Leader retreating backwards in the nuclear talks by agreeing with a ‘framework’.

اعلام اعتصاب غذا توسط زندانيان سياسي زندان گوهردشت



خبرگزاری قاصدان آزادی :بنابر گزارش رسیده به قاصدان آزادی, به دنبال انتقال سه زنداني سياسي عقيدتي به نام هاي كشيش سعيد عابديني، خالد حرداني و مصطفي اسكندري ، زندانيان گوهردشت در اعتراض به اين فشارهاي ظالمانه و اعمال شكنجه در زندانها بيانيه اي منتشر نمودند كه متن اين بيانيه در زير ازنظرتان ميگذرد :
باز هم انفرادی و باز هم اعتصاب غذا و این بار در عید پاک
به دنبال انتقال ناگهانی و غیر قانونی و مظلومانه هم بندیانمان، اقایان حردانی و اسکندری و به ویژه کشیش سعید عابدینی که تنها به دلیل اعتقاد و باورش به عیسی مسیح و مسیحیت، سالها رنج زندان را تحمل میکند، ما جمعی از همبندیان ایشان در زندان رجایی شهر کرج، روز چهارشنبه 94/1/19 را دست به اعتصاب غذا می زنیم تا شاید مظلومیت آنها در این فضای خفقان اور و سرکوب به گوش فریاد رسانی در بیرون برسانیم.
به خصوص در شرایطی که رژیم حاکم به گمان خودش با مذاکره مستقیم با آمریکا دیگر جواز سرکوب و فشار بیشتر را بر مردم و به خصوص زندانیان سیاسی و عقیدتی به دست اورده و در کوران دغدغه های هسته ای به سرکوب و فشار بر مردم، زندانیان و فعالان سیاسی و به طور عام "حقوق بشر" توهی نمیشود و این همان رسالت برنامه هسته ای بوده، که مانعی باشد بر سر اصلی ترین مسئله یعنی حق حاکمیت و حقوق مردم ایران ... و حال هم اگر موشک و بمب هسته ای این کار را نمی کند، مذاکرات و چانه زنی های مماشات گرانه که این کار را می کند... کما اینکه اعدام ها و انفرادی ها و سرکوب ها در پناه مذاکرات مخفی مانده اند.
1-حمزه سواری 2-ابولقاسم فولادوند3-میثاق یزدان نژاد4-اسداله هادی 5-صالح کهندل6-پیروز منصوری7-سعید ماسوری8-رضا اکبری منفرد9-ماشاءالله حائری 10-حشمت الله طبرزدی 11-شاهرخ زمانی 12-افشین حیرتیان 13-سعید شیرزاد 14-امیر امیرقلی 15-شاهین ذوقی تبار
زندانیان سیاسی زندان رجائی شهر کرج - 18 فروردین ماه 1394