علیرضا رسولی پس از 47 روز اعتصاب غذا در استانهء مرگ قرار گرفته است

كانون حمايت از خانواده جان باختگان و بازداشتي ها 5 دي 93: بنا به گزارشات دريافتي زنداني سياسي عليرضا رسولي كه همچنان

در زندان اروميه در اعتصاب غذابه سر مي برد به گفته همبندي هايش در آستانه مرگ قرار گرفته است. اين در حالي است كه مسئولان جنايتكار زندان ارومیه تاکنون به خواسته‌های این زندانی سیاسی مبتلا به سرطان عمل نکرده‌اند

پس از پایان اعتصاب جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در ارومیه، علیرضا رسولی امروز جمعه پنجم دی‌ماه، وي در 47 امين روز اعتصاب غذای خود است و نگرانی‌ها نسبت به مرگ وی افزایش یافته است.
پس از پایان 33 روز اعتصاب غذای جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در ارومیه در ساعات پایانی شب دوشنبه هفته پيش، وکیل یکی از زندانیان سیاسی ارومیه از ادامه اعتصاب غذای علیرضا رسولی در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و درمان مناسب خبر داد. این وکیل دادگستری از وضعیت خطرناک وی ابراز نگرانی کرده است و گفته که مسئولان باید به صورت اورژانسی به وضعیت وی رسیدگی کنند.
گفته شده این زندانی بیمار از 19 آبان‌ماه یعنی 10 روز پیش‌تر از 27 زندانی معترض دیگر بند 12، در اعتراض به عدم رسیدگی به وضعیت درمانی‌اش از سوی مسئولان زندان مرکزی ارومیه دست به اعتصاب غذا زده است و کماکان در اعتصاب به سر می‌برد.
این زندانی سیاسی روز چهارشنبه 3 دی‌ماه 1393، به دلیل قرار گرفتن در وضعیت حاد جسمی، به بیمارستانی خارج از زندان منتقل شده و پس از گذشت چند ساعت بدون اینکه اقدامی برای درمان وی انجام و یا از سوی مسئولان به خواسته‌های وی عمل شود، دوباره به زندان بازگردانده شد.
وکیل يكي از زندانيان سياسي در اين باره گفت: «پزشکان این زندانی تشخیص داده‌اند که در صورت نگهداری وی در زندان و عدم تحقق خواسته‌های قانونی وی در خصوص برخورداری از درمان و امکانات پزشکی مناسب، مرگ وی حتمی است و باید فوری در بیمارستان خارج از زندان بستری و تحت نظر پزشکان متخصص قرار گیرد.»
علیرضا رسولی به دلیل بیماری سرطان (تومور) در ناحیه هر دو زانوی پا، پوکی استخوان لگن و همچنین کوتاه شدن یکی از پا‌هایش، وضعیت دردآوری داشته و خواسته‌ی مشخص و معین خود را در چهارچوب آیین‌نامه زندان‌ها مبنی بر اقدام فوری برای درمان وی از سوی مسوولین و رسیدگی پزشکی و برخورداری از امکانات درمانی مناسب، دست به اعتصاب غذا زده است.
مسئولین زندان تاکنون از فرستادن این زندانی به مراکز درمانی خارج از زندان جهت مداوا و عمل خودداری کرده‌اند و حتی مسئولان زندان اجازه نداده‌اند داروهایی را که پزشک متخصص در خارج از زندان برای وی تجویز کرده است، تحویل این زندانی شود.
برخی از هم‌بندی‌های علیرضا رسولی گفته‌اند این زندانی سیاسی در آستانه مرگ قرار گرفته است.

كانون حمايت از خانواده جان باختگان و بازداشتي ها 5 دي 93: بنا به گزارشات دريافتي زنداني سياسي عليرضا رسولي كه همچنان در زندان اروميه در اعتصاب غذابه سر مي برد به گفته همبندي هايش در آستانه مرگ قرار گرفته است. اين در حالي است كه مسئولان جنايتكار زندان ارومیه تاکنون به خواسته‌های این زندانی سیاسی مبتلا به سرطان عمل نکرده‌اند

پس از پایان اعتصاب جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در ارومیه، علیرضا رسولی امروز جمعه پنجم دی‌ماه، وي در 47 امين روز اعتصاب غذای خود است و نگرانی‌ها نسبت به مرگ وی افزایش یافته است.
پس از پایان 33 روز اعتصاب غذای جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در ارومیه در ساعات پایانی شب دوشنبه هفته پيش، وکیل یکی از زندانیان سیاسی ارومیه از ادامه اعتصاب غذای علیرضا رسولی در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی و درمان مناسب خبر داد. این وکیل دادگستری از وضعیت خطرناک وی ابراز نگرانی کرده است و گفته که مسئولان باید به صورت اورژانسی به وضعیت وی رسیدگی کنند.
گفته شده این زندانی بیمار از 19 آبان‌ماه یعنی 10 روز پیش‌تر از 27 زندانی معترض دیگر بند 12، در اعتراض به عدم رسیدگی به وضعیت درمانی‌اش از سوی مسئولان زندان مرکزی ارومیه دست به اعتصاب غذا زده است و کماکان در اعتصاب به سر می‌برد.
این زندانی سیاسی روز چهارشنبه 3 دی‌ماه 1393، به دلیل قرار گرفتن در وضعیت حاد جسمی، به بیمارستانی خارج از زندان منتقل شده و پس از گذشت چند ساعت بدون اینکه اقدامی برای درمان وی انجام و یا از سوی مسئولان به خواسته‌های وی عمل شود، دوباره به زندان بازگردانده شد.
وکیل يكي از زندانيان سياسي در اين باره گفت: «پزشکان این زندانی تشخیص داده‌اند که در صورت نگهداری وی در زندان و عدم تحقق خواسته‌های قانونی وی در خصوص برخورداری از درمان و امکانات پزشکی مناسب، مرگ وی حتمی است و باید فوری در بیمارستان خارج از زندان بستری و تحت نظر پزشکان متخصص قرار گیرد.»
علیرضا رسولی به دلیل بیماری سرطان (تومور) در ناحیه هر دو زانوی پا، پوکی استخوان لگن و همچنین کوتاه شدن یکی از پا‌هایش، وضعیت دردآوری داشته و خواسته‌ی مشخص و معین خود را در چهارچوب آیین‌نامه زندان‌ها مبنی بر اقدام فوری برای درمان وی از سوی مسوولین و رسیدگی پزشکی و برخورداری از امکانات درمانی مناسب، دست به اعتصاب غذا زده است.
مسئولین زندان تاکنون از فرستادن این زندانی به مراکز درمانی خارج از زندان جهت مداوا و عمل خودداری کرده‌اند و حتی مسئولان زندان اجازه نداده‌اند داروهایی را که پزشک متخصص در خارج از زندان برای وی تجویز کرده است، تحویل این زندانی شود.
برخی از هم‌بندی‌های علیرضا رسولی گفته‌اند این زندانی سیاسی در آستانه مرگ قرار گرفته است.

Female Prisoner of Conscience Transferred to Deplorable Gharchak Prison

Female prisoner of conscience Hakimeh Shokri was abruptly transferred from Evin Prison to the Gharchak Prison in Varamin on December 15, 2014, Shokri’s sister told the International Campaign for Human Rights in Iran.

Gharchak prison is known for its abysmal conditions, especially regarding those for its female prisoners.

“I don’t know why they treated her this way. Why did they transfer her to Gharchak Prison in Varamin in such haste where she wasn’t even able to take her clothes, personal items, and money? She didn’t even have enough money to call us and let us know about her transfer,” said Zahra Shokri, Hakimeh Shokri’s sister.

“The officials did not tell us the reasons for the transfer. They didn’t tell Hakimeh, either. Her sentence does not include imprisonment in exile. We learned about her transfer two days after it took place, through published news…When we went to Evin Prison Courts, they told us that Hakimeh is still inside Evin Prison. We were so happy to think that the news was false,” continued Zahra Shokri. “But when we went to Evin, the agents told us that the news we had heard was accurate, and that she had been transferred to Gharchak. We went to Gharchak after that, and were able to visit with Hakimeh for a few minutes,” she added.

Regarding her sister’s conditions, Zahra Shokri told the Campaign “It appears the heating equipment at Gharchak does not work. It was very cold inside the prison, and Hakimeh did not have any other clothes other than what she was wearing. We wanted to deposit some money into her [prison] account that same day, but it was too late in the day and office hours were over. She still has no money with which to buy anything for herself. Worse yet, she is in the same cell as dangerous criminals.”

Imprisoning political prisoners alongside violent criminals is a common practice in Iranian prisons, as is ill treatment, which typically includes cramped and unhygienic conditions and lack of critically needed medical care.

Hakimeh Shokri, 44, was arrested on December 5, 2010, along with a group of other individuals after she participated in the memorial service for Amir Arshad Tajmir, a young victim of the violent crackdown against the peaceful protests that followed the disputed presidential election in Iran in 2009. Shokri was released on bail after being detained for about 2.5 months inside the Intelligence Ministry’s Ward 209 at Evin Prison.

On April 11, 2012, Shokri was put on trial at a Tehran Revolutionary Court under Judge Moghisseh, on charges of “propaganda against the state,” and “acting against national security,” and was sentenced to three years in prison. She was summoned to begin serving her prison term in November 2012.

Hakimeh Shokri was a member of the “Laleh Mothers Group,” formerly known as “Mourning Mothers.” This group was initially formed by women who had lost their children in the mass prison executions of the 1980′s, and later, mothers who had lost their children in the aftermath of the 2009 election protests, and women who protested the post-election events. Members of this group were present at the funeral ceremonies of victims of the post-election crackdown.

The women in this group gathered weekly at Laleh Park to protest the arrests, prison sentences, and murders of ordinary citizens during the post-election crackdown, and hence the group’s name changed to the “Laleh Park Mothers.” Arrests and threats against several members of the group by security and intelligence agencies, however, prevented them from continuing their meetings.

میرحسین‌موسوی: تهمت براندازی ناشی از بی‌تقوایی وضعف بهتان زنندگان است؛ آماده پاسخگویی به اتهامات هستم!

میرحسین موسوی در آخرین اظهار نظر خود در حصر خانگی با اشاره به موج تهمت‌ها و دروغ‌پراکنی‌های وسیع روزهای اخیر در رسانه‌ها تاکید کرد: برانداز کسانی هستند که از جیب مستضعفان و پابرهنگان و فقرا فسادهای عظیم را در کشور ایجاد کرده‌اند.
به گزارش کلمه، نخست‌وزیر هشت سال دفاع مقدس که در جریان موج تبلیغاتی وسیع رسانه‌های حکومتی علیه همراهان جنبش سبز قرار دارد، اتهام‌زنی‌ها و دروغ‌پردازی‌هایی از قبیل تهمت براندازی و … را ناشی از بی‌تقوایی و ضعف بهتان‌زنندگان دانسته و گفته است: اینجانب و رهنورد از ابتدای حصر بارها از طریق زندانبانان، به مسئولان امر برای حضور در دادگاهی علنی و صالح اعلام آمادگی کرده‌ایم.
موسوی گفته است: بنده آماده‌ام تا ضمن پاسخ‌گویی به اتهامات، حقایق مربوط به سرچشمه‌های فساد عظیمی که کشور و انقلاب را در خود غرق کرده است، بیان کنم.

International Community Condemns Iran's Abysmal Human Rights Record at UN

December 18, 2014 - Foreign Affairs Minister John Baird today issued the following statement, following the adoption by the United Nations General Assembly of the resolution on the situation of human rights in Iran:

“The adoption of this Canadian-led resolution demonstrates that the international community continues to condemn Iran’s abysmal record on human rights. Canada is heartened by the support this resolution received and reiterates to the Iranian people that their dignity remains at the forefront of the agenda.

“This resolution provides a public signal to human rights defenders in Iran that they continue to have our unwavering support. It also brings international scrutiny to bear on Iran’s atrocious human rights record and calls on the clerical regime in Tehran to uphold its obligations and promises of meaningful reform.

“It’s high time for President Rouhani to uphold Iran’s commitments, and reverse the trend of its worsening human rights record, its continued material support for terrorism, and its ongoing nuclear ambitions. Canada will continue to defend the rights of the afflicted and be a voice for all of those who have been silenced under Iran’s repressive actions.”

كشته شدن يك جوان شیرازی توسط نيروي انتظامي به جرم داشتن يك بطري آب جو

امیر‌‌‌‌‌‌رضا زارع فرزند عبدالحمید شهروند شیرازی روز(شنبه22آذر93)با هدف مستقیم شلیک نیروی انتظامی به جرم داشتن يك بطري آب جو کشته شد.

به گزارش بام،ارگان خبری بنیاد اکبر محمدی ،این جوان شیرازی شنبه ساعت ده شب ابتداي کوچه محل اقامت خود، کنار کارخانه روغن نباتی شیراز در پشت حافظیه بهمراه یکی از دوستان خود درحالی که یک بطری آب‌جو در دست داشته باماموران تجسس اطلاعات كلانترى 19سعدى روبرو می‌شود ودر محاصره مامورین قرار میگیرد .

زارع با دیدن پلیس شروع به دویدن و فرار میکند و در این هنگام یکی از مامورین جنايتكار بوسيله اسلحه كمري خود به وي شليك ميكند كه منجر به قتل وي ميگردد.

شایان ذکر است که مراسم تشییع جنازه این جوان روز (دوشنبه24آذر)انجام و در قبرستان سعدی شیراز به خاک سپرده شد.

كانون حمايت از خانواده جان باختگان و بازداشتي ها 24 آذر 93: بنا به گزارشات رسيده قضاييه جمهوري اسلامي در يك  عمل غير

 قانوني اقدام به تشكيل پرونده جديدي براي زنداني سياسي و فعال كارگري بهنام ابراهیم‌ زاده نموده است.

بقرار اطلاع در دادگاهي كه روز چهارشنبه ۱۲ آذر ماه به رياست صلواتي تشكيل شد براي اين زنداني سياسي پرونده جديد تحت عنوان ”ارتباط با احمد شهید و سازمان مجاهدین خلق ايران” باز شده است و حكم جديد بر اساس اين پرونده به وي ابلاغ خواهد شد.
لازم به يادآوري است بهنام ابراهیم‌زاده فعال کارگری كه در خرداد 89 دستگير شده است، از سوی دادگاه انقلاب به اتهام اجتماع و تبانی ابتدا به 20 سال و سپس بعد از دادگاه تجديد نظر به 5 سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

احضار و تهديد خانواده زنداني سياسي سامان نسيم براي اجراي حكم اعدام

گزارشات رسيده از مريوان حاكي از اين است كه مأموران اطلاعات اين شهر اعضاي خانواده سامان نسيم، يكي از زندانيان سياسي محكوم به اعدام و در حال اعتصاب غذا در زندان مركزي اروميه را احضار كرده و آنان را تهديد كرده اند كه در صورتيكه سامان و ساير محكومين به اعدام اعتصاب غذاي خود را پايان ندهند، حكم اعدام آنان سريعتر اجرا خواهد شد.
زنداني جوان سامان نسيم در حاليكه 17 سال بيشتر نداشت به اتهام عضويت در حزب حيات آزادي كردستان ( پژاك) در منطقه سردشت كردستان، حدوداً سه سال قبل دستگير و به اعدام محكوم گريده است. وي هم اكنون به همراه ساير زندانيان در زندان اروميه 24 روزاعتصاب غذا را پشت سر گذاشته است
لازم به ذكر است كه وزارت اطلاعات جمهوري اسلامي، در يك عمل غير انساني مدتي قبل بعد از شكنجه هاي وحشيانه اين زنداني را وادار به اعتراف تلويزيوني بر عليه خودش نموده بود.

كانون حمايت از خانواده جان باختگان و بازداشتي ها

بازداشت فرزاد مرادی نیا و آخرین خبر از وضعیت فردین میرکی

بازداشت فرزاد مرادی نیا و آخرین خبر از وضعیت فردین میرکی

روز یکشنبه 16 آذر ساعت هشت و نیم صبح تعداد زیادی از نیروهای لباس شخصی اداره ی اطلاعات در حالی که صورت خود را با ماسک پوشانده بودند به خانه ی فرزاد مرادی نیا عضو کمیته هماهنگی و فعال کارگری یورش برده و بعد از تفتیش منزل و ضبط تعدادی از وسایل شخصی ایشان، نامبرده را بازداشت و به مکان نامعلومی انتقال داده اند.

شایان ذکر است که فرزاد سالیان زیادی است که از بیماری دستگاه گوارش رنج می برد و یک شب قبل از دستگیری نیز دچار خونریزی شدید معده شده بود و دکتر معالجش بر عمل جراحی وی تاکید نموده است.

بعد از بازداشت این فعال کارگری خانواده اش به دلیل وضعیت وخیم وی به اداره ی اطلاعات مراجعه کرده و وضعیت حاد بیماری او را به اطلاع مامورین رسانده اند که با جواب سربالای آنان مواجه شده اند.

همچنین فردین میرکی دیگر عضو بازداشتی کمیته ی هماهنگی روز جمعه 14 آذر طی یک تماس تلفنی با همسرش از ادامه ی بازداشتش خبر داده است.

کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری
16 آذر 1393
روز یکشنبه 16 آذر ساعت هشت و نیم صبح تعداد زیادی از نیروهای لباس شخصی اداره ی اطلاعات در حالی که صورت خود را با ماسک پوشانده بودند به خانه ی فرزاد مرادی نیا عضو کمیته هماهنگی و فعال کارگری یورش برده و بعد از تفتیش منزل و ضبط تعدادی از وسایل شخصی ایشان، نامبرده را بازداشت و به مکان نامعلومی انتقال داده اند.

شایان ذکر است که فرزاد سالیان زیادی است که از بیماری دستگاه گوارش رنج می برد و یک شب قبل از دستگیری نیز دچار خونریزی شدید معده شده بود و دکتر معالجش بر عمل جراحی وی تاکید نموده است.

بعد از بازداشت این فعال کارگری خانواده اش به دلیل وضعیت وخیم وی به اداره ی اطلاعات مراجعه کرده و وضعیت حاد بیماری او را به اطلاع مامورین رسانده اند که با جواب سربالای آنان مواجه شده اند.

همچنین فردین میرکی دیگر عضو بازداشتی کمیته ی هماهنگی روز جمعه 14 آذر طی یک تماس تلفنی با همسرش از ادامه ی بازداشتش خبر داده است.

کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری
16 آذر 1393

اعتراض دیده‌بان حقوق بشر به حکم اعدام سهیل عربی

سهیل عربی، عکاس ۳۰ ساله‌ای که به اتهام دشنام به پیامبر (سب النبی) به اعدام محکوم شده، منتظر پاسخ درخواست اعاده دادرسی پرونده‌اش است.

غلامحسین محسنی اژه‌ای سخنگوی قوه قضائیه در نشست خبری هفتگی خود در پاسخ به سئوال خبرنگاری

درباره احتمال عفو سهیل عربی گفت: «فعلا عفو مطرح نیست و به عنوان مفسد فی الارض حکمش صادر شده، اما درخواست اعاده دادرسی شده که پرونده اش دوباره بررسی شود.»

سهیل عربی، ۳۰ ساله، متاهل و دارای دختری ۵ ساله است. وی چندین صفحه در شبکه اجتماعی فیس‌بوک داشته و در آن‌ها مطالبی را که به گفته خانواده‌اش عمدتا کپی از سایت‌ها و صفحات دیگر بوده‌اند، منتشر می‌کرده است.

آقای عربی در دی ماه سال ۱۳۹۲ بازداشت شد و هم اکنون در بند ۳۵۰ زندان اوین در بازداشت به سر می‌برد. این بند در اختیار سپاه پاسداران است.

عربی در دادگاه بدوی به اتهام "سب‌النبی" به اعدام محکوم شد و هفته گذشته دیوان‌عالی کشور حکم اعدام او را تایید کرد.

دیده‌بان حقوق بشر خواهان تغییر قوانین ایران

سازمان دیده‌بان حقوق بشر روز سه‌شنبه دوم دسامبر (۱۱ آذر) طی بیانیه‌ای صدور حکم اعدام تنها به دلیل نوشتن در فیس بوک را محکوم کرد. اریک گلداشتاین مسئول بخش خاورمیانه و شمال آفریقای این سازمان گفته است: «این شوک‌آور است که کسی تنها به دلیل نشر مطالبی در اینترنت که توهین‌آمیز یا بی‌اساس تلقی می‌شوند، به اعدام محکوم شود. ایران باید هرچه زودتر در قوانین جزایی خود که بیان آزادانه و مسالمت‌آمیز عقاید را جرم می‌انگارد، تجدید نظر کند. به‌خصوص در مواردی که مجازات اعدام برای این‌گونه اعمال در نظر گرفته شده است».

نسترن نعیمی همسر سهیل عربی به سازمان دیده‌بان حقوق بشر گفته که نیروهای وابسته به سپاه پاسداران در نوامبر سال گذشته به منزل آنان رفتند او و همسرش را دستگیر کردند.

خانم نعمیمی مدت کوتاهی بعد آزاد شد، اما آقای عربی ابتدا به انفرادی و سپس به بند ۳۵۰ اوین منتقل شد. وحید مشکانی، وکیل سهیل عربی نیز به دیده‌بان حقوق بشر گفته که دیوان‌عالی کشور به جای تجدید نظر در حکم موکلش و سبک‌تر کردن آن، که به طور معمول صورت می‌گیرد، اتهام فساد فی‌الارض را نیز به پرونده او اضافه کرده است.

هفته گذشته سایت "دانا" در گزارشی از پرونده سهیل عربی، وی را دارای شاکی خصوصی و متهم به تجاوز به عنف معرفی کرد. پیش‌تر نیز در پرونده محسن امیراصلانی که به اتهام بدعت در دین محاکمه شده بود، همین مورد مطرح شد و پس از اعدام او و اعتراضات فراوان به آن، مقامات قضایی ایران ادعا کردند که وی نه به دلیل بدعت در دین بلکه به جرم تجاوز به عنف اعدام شده است.

پس از آن سایت سحام نیوز نزدیک به مهدی کروبی، تصویر حکم دادگاه سهیل عربی را منتشر کرد که در آن جرم وی "سب‌النبی" ذکر شده است.

طبق ماده ۲۶۲ قانون جدید مجازات اسلامی که در سال ۱۳۹۲ تصویب شد، "هرکس به پیامبر یا انبیا دشنام دهد یا قذف کند ساب‌النبی است و به اعدام محکوم می‌شود".

در ماده ۲۶۳ همین قانون مقرر شده "اگر اظهارات متهم از روی اکراه، غفلت، سهو یا در حالت مستی و غضب یا نقل از دیگری باشد و صدق اهانت کند موجب تعزیر تا ۷۴ ضربه شلاق است".‌

وکیل سهیل عربی می‌گوید از آنجا که موکلش تحت شکنجه به این اتهام اعتراف و در دادگاه نیز اظهار پشیمانی کرده، مشمول ماده ۲۶۳ می‌شود و نباید اعدام شود.

شعله پاکروان می نویسد

چهل روز و شب بدون ریحان گذشت . 
چهل روز است که به گرد پایش نرسیده ام . 
چهل روز و شب . به عدد اندک است و به واقع دشوار . خیلی دشوار . 
سیزدهم مهر صدایش را ضبط کردم که میگفت " من زنده ام و هنوز نفس میکشم " . 
فردا بر مزارش خواهم ایستاد تا بداند هرگز عهدی که با او بستم فراموش نخواهم کرد .
بازهم دوستان بی ادعا و مهربانی یاریم کردند تا خانه ی کوچکم را بیارایم برای پذیرایی از میهمانان با صفا .
ریحان ، دختری که در زندان جشن های زیادی را میزبانی کرد . از حداقل امکانات استفاده کرد برای ایجاد همدلی بین زندانیان . انگار دست فلک ، گلیم بخت او را با سادگی بافته بود که مراسم یادبودش چنین برگزار شده و میشود . پارکینگ خانه ام اینبار ، آرایش تازه یافته و بزک شده است . اما میهمانان ریحانم میدانند که شرایطم چگونه است و با صفای وجودشان
محفل شاعرانه یادبود چهلمین روز پروانگی دخترم را زینت خواهند بخشید .

کسانی برایم عکس هایی را فرستاده اند که با همه عشق خالصانه شان ساخته اند . مثل همین که میبینید . کسانی اشعار زیبا سروده و هدیه داده اند . کسانی نقاشی کشیده اند و کسانی فیلمهای کوتاه و کلیپ فرستاده اند . از همه شان ممنونم . بخش هایی از هدایا را در مجلس فردا خواهم خواند . از جمله شعر زیبایی به نام " شب آخر " که شاعرش از معرفی خویش خودداری کرده . شعری که بارها خواندم و منقلب شدم . و همچنین قطعه موسیقی دلنوازی که هنرمندی بازخوانی کرد و هنرمند دیگری در قطعه ای از نمایشش به یاد ریحان از آن استفاده کرد .
سخت است توصیف چهل روز پرفراز و نشیب که گذشت . و سخت تر روزهایی است که از پی هم خواهند آمد . هر چند ریحان با رفتنش چیزی را نشانم داد که توشه زندگی این جهانیم خواهد بود : " مرگ پایان زندگی نیست "

فراخوان های دانشجویی در سراسر ایران به اعتراض در سالگرد ۱۶آذر

فراخوان دانشجویان دانشکده فنی زنجان به اعتراض در سالگرد ۱۶آذر
با درود به شهیدان دانشجو در سال ۸۸ و با یاد نداها و سهرابها و با درود به دانشجویان آزاده در سراسر کشور اعلام می‌کنیم که در برابر دیکتاتوری فاشیستی دینی کوتاه نمی‌آییم و سازش نمی‌کنیم. نهضت ما دانشجویان ادامه دارد. گرچه شبی سیاه و سنگین بر سنگر آزادی یعنی دانشگاهها سایه افکنده و ما را در ظلمت خویش می‌خواهد فرو ببرد. ولی هیهات
از تمامی یاران و همرزمانمان می‌خواهیم که ۱۶آذر با ما و در کنار ما این روز را گرامی بدارند.
تا مرگ دیکتاتور نهضت ادامه دارد.

***
فراخوان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامشهر به مناسبت۱۶آذر: علیه ستمگران بپا می‌خیزیم

جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامشهر به‌مناسبت روز ۱۶آذر برای بپاخاستن علیه ستمگران حاکم فراخوان دادند:
پیام جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامشهر به‌مناسبت فرا رسیدن روز دانشجو :
فقر، اسید پاشی، گرانی، بیکاری، دستاورد مزدوران آخوندی‌ست. در سالگرد روز دانشجو وظیفه خود می‌دانیم هر چه رساتر فریاد زنیم که بر علیه این ستمگران به بپا می‌خیزیم و آزادی را به ایران و ایرانی باز می‌گردانیم
دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامشهر آذر 1393.

***
فراخوان دانشجویان دانشگاه آزاد قدس و دانشگاه آزاد تهران غرب به‌مناسبت ۱۶آذر
جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد قدس در شهرک غرب تهران به اعتراض و نابودی عوامل نظام در روز ۱۶آذر فراخوان دادند. در فراخوان این دانشجویان آمده است:
«دانشگاههایمان اگر‌چه در زیر ابرهای اختناق قرار گرفته است ولی به‌عنوان مشعل آگاهی بخش در درخشش و خاموشی‌ناپذیر است
در آستانه ۱۶آذر پیش به سوی نابودی عوامل وابسته به این نظام که گمان می‌کنند با پاشیدن اسید می‌توانند جلوی موج آزادیخواهی را بگیرند».
دانشجویان دانشگاه آزاد شهر قدس

***
دانشجویان دانشگاه آزاد غرب تهران به‌مناسبت روز دانشجو فراخوان به اعتراض و گرفتن انتقام از رژیم به‌خاطر جنایت هایش دادند. در این فراخوان آمده است:
از طرف دانشجویان دانشگاه آزاد تهران غرب به‌مناسبت روز دانشجو
«ای مزدوران ولایت که هر روز دست در جنایت و اعدام ریحانه‌ها و جوانان آزاده این میهن دارید و دانشگاه را بر ما تنگ و تار کرده‌اید بدانید که انتقام مزدوری هایتان را با اعمال و افکار آزادی خواهمان خواهیم داد».
دانشجویان دانشگاه آزاد تهران غرب آذرماه 1393

***
بیانیه دانشجویان دانشگاه آزاد واحد قزوین به‌مناسبت روز ۱۶آذر
ما جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد قزوین که در آستانه روز دانشجو قرار داریم، مواضع خودمان را در مورد موضوع روز یعنی پدیده اسید پاشی روشن می‌کنیم که عوامل مزدور اسیدپاش فقط به این شکل ضعف و ترس خود از جوانان آزادیخواه و پاک دل این سرزمین را نشان می‌دهند. وظیفه ما حفاظت از خواهرانمان در مقابل هر گونه دست‌اندازی مزدوران بسیجی است
دانشجویان آزادی‌ستان دانشگاه آزاد واحد قزوین.

***
فراخوان انجمن دلاوران سرزمین لر به‌مناسبت ۱۶آذر
انجمن دلاوران سرزمین لر با صدور اطلاعیه‌ای برای گرامیداشت روز ۱۶آذر تمامی دانشجویان ایران را همراه با دانشجویان لر دعوت کرد فریاد آزادیخواهی و حق‌طلبی خود را در سراسر میهن طنین‌انداز کنند.

Mullahs regime Supreme Court Upholds Death Sentence for Man Who "Insulted the Prophet" on Facebook

Political prisoner Soheil Arabi was sentenced to death for insulting the Prophet on the Facebook. He was one of the several people who werearrested under last year’s crackdown of Facebook activists by the Revolutionary Guards.

Iran Human Rights, November 24, 2014: Branch 41 of the Iranian Supreme Court has upheld the death sentence of the blogger Soheil Arabi for insulting the Prophet on the Facebook. Soheil-Arabi-2

The Revolutionary Guards (IRGC) arrested Soheil Arabi (30), and his wife on November 2013. Mr. Arabi’s wife was released few hours later, but he was kept in solitary confinement for two months inside IRGC’s Ward 2-A at Evin Prison, before he was transferred to Evin’s General Ward 350 where he is being held now. Branch 76 of the Tehran Criminal Court, under Judge Khorasani, found Arabi guilty of “sabb al-nabi” (insulting the Prophet), on August 30, 2014.

صفحات فیسبوکی سهیل عربی، مبنای اتهام مفسد فی الارض و تایید حکم اعدام توسط دیوان عالی کشور

یک منبع آگاه به پرونده سهیل عربی به کمپین بین اللملی حقوق بشر در ایران گفت: «در اقدامی تعجب بر انگیز، اتهام مفسد فی الارض به شکل غیرقانونی و خارج از متن کیفرخواست در شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور به پرونده اضافه شده و به همین دلیل حکم اعدام او تایید و به دایره اجرای احکام فرستاده شده است.»

این منبع  

آگاه با اشاره به اینکه صبح روز سه شنبه ۴ آذر ماه، وکلای سهیل عربی درخواست اعاده‌ دادرسی و توقف اجرای حکم اعدام را داده اند به کمپین گفت: «اجرای حکم ظرف چند روز آینده متوقف خواهد شد. در حال حاضر وکلای او فقط امیدوار به خریدن وقت و تعویق اجرای حکم اعدام هستند.»

این منبع آگاه به کمپین گفت: «متاسفانه اتهام مفسد فی الارض در قانون شامل عفو نخواهد شد بنابراین در این مرحله فقط جای یک امیدواری باقی می ماند، اینکه قاضی شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور اعلام کند که این اتهام اشتباه وارد شده و آن را حذف کند و برای بررسی مجدد به شعبه هم عرض بفرستد وگرنه آقای عربی اعدام خواهد شد.»

سهیل عربی در آبان ماه ۱۳۹۲ بازداشت شد و در شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران به دلیل نوشته هایش در صفحات فیسبوک متهم به «سب النبی» و محکوم به اعدام شد با این حال وکلای او امیدوار بودند این اتهام در دیوان عالی کشور با توجه به ماده ۲۶۳ قانون مجازات اسلامی و دفاعیات خود متهم نقض شود اما در حال حاضر او به دلیل اتهام مفسد فی الارض بار دیگر به اعدام محکوم شده است.

این منبع آگاه در پاسخ به این سوال که بر اساس چه اسنادی اتهام مفسد فی الارض در دیوان عالی کشور به این پرونده اضافه شده است به کمپین گفت:‌ «در پرونده آمده به دلیل اینکه آقای عربی صفحات متعددی در فیسبوک با عناوین مختلف داشته و در این صفحات به کرات توهین به پیامبر کرده، اتهامش فقط سب النبی نیست و مفسد فی الارض را هم شامل می شود. یعنی اگر یک صفحه فیسبوک توهین امیز داشته اتهامش سب النبی می شده اما چون صحفات متعددی داشته اتهامش مفسد فی الارض می شود که از نظر قانونی این توجیه هم مشکل دارد.»

این منبع آگاه با اشاره به عمل غیرقانونی شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور در خصوص این پرونده گفت: «اگر دیوان عالی کشور فکر می کرد اتهام مفسد فی الارض باید به این پرونده اضافه شود، باید دستور بازگشت پرونده به دادسرا را می داد تا از اول تفهیم اتهام شود نه اینکه خودش این اتهام را خارج از متن کیفرخواست اضافه کند و حکم را صادر کند.»

سهیل عربی، ۳۰ ساله، متاهل و دارای یک فرزند ۵ ساله است که در آبان ماه ۱۳۹۲ توسط ماموران قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران بازداشت شد. او دو ماه در سلول انفرادی بند دو الف سپاه پاسداران بود و پس از آن به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل شد.

آقای عربی هشت صفحه فیسبوک به نام های مختلف داشته که به دلیل نوشته هایش در آن صفحات متهم به چند اتهام از جمله توهین به ائمه اطهار و پیامبر شد و در روز هشتم شهریور ماه امسال در  شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی خراسانی به همین اتهام به اعدام محکوم شد.

پس از آن وکلای او با اعتراض به حکم دادگاه بدوی، در لایحه دفاعیه خود از قاضی دیوان عالی کشور درخواست توجه به ماده ۲۶۳ قانون مجازات اسلامی و دفاعیات متهم در دادگاه را داشته و خواستار تبرئه سهیل عربی از اتهام سب النبی شدند. 

طبق ماده ۲۶۲ قانون مجازات اسلامی اگر شخصی به پیامبر اسلام توهین کند مجازاتش اعدام خواهد بود اما ماده ۲۶۳ این قانون می گوید اگر متهم در دادگاه ادعا کند که حرف های توهین آمیز را بر اساس عصبانیت، نقل قول یا سهو قلم و سهو زده است، حکم اعدام او به مجازات ۷۴ ضربه شلاق تبدیل می شود.

حبیب‌الله لطیفی زنداني سياسي محكوم به اعدام در بلاتکلیفی و خطر اجرای حکم اعدام

حبیب‌الله لطیفی زندانی سیاسی محکوم به اعدام در زندان #سنندج، پس از چهار سال همچنان در بلاتکلیفی به سر میبرد و خطر اجرای حکم اعدام وی را تهدید میکند.

حبیب‌الله لطیفی دانشجوی زندانی محکوم به اعدام، در تیرماه چهار سال پیش در دادگاه انقلاب شهر سنندج به #اعدام محکوم شد. با گذشت چهار سال و پنج ماه از صدور این حکم، کماکان وی در آستانه اجرای حکم اعدام قرار دارد و هیچ‌گونه تغییری در پرونده وی صورت نگرفته است.
یک منبع مطلع از وضعیت این زندانی سیاسی به کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، گفت: هنوز هیچ خبری از شکستن حکم اعدام وی نیست و هر لحظه ممکن است این دانشجوی کُرد اعدام شود. مسوولان زندان نیز درباره تغییر حکم وی اظهار بی اطلاعی می‌کنند.
این منبع همچنین افزود: خانواده وی قبلا تقاضای استیناف نیز داده بودند که تقاضای استیناف وی رد شد و حکم اعدام تایید شد. اکنون خطر اعدام وی را تهدید میکند.
حبیب‌الله لطیفی متولد اول فروردین‌ماه ۱۳۶۱، دانشجوی رشته مهندسی صنایع دانشگاه آزاد ایلام بوده و در اول آبان‌ماه ۱۳۸۶، در خیابان ادب شهر سنندج توسط تعدادی از نیروهای امنیتی ستاد خبری اداره اطلاعات شهر سنندج بازداشت شد.
این زندانی سیاسی پس از نزدیک به ۴ ماه نگهداری در سلول‌های بازداشتگاه ستاد خبری اداره اطلاعات شهر سنندج که گفته می‌شود با شکنجه های شدید از جمله ضرب و شتم شدید که منجر به خونریزی کلیه و شکستن سروی شده، به زندان مرکزی سنندج منتقل شد.
حبیب‌الله لطیفی در ۱۰ تیرماه ١٣٨٧، در شعبه یک دادگاه #انقلاب شهر سنندج به ریاست قاضی بابایی، به اتهام #محاربه و اقدام علیه امنیت ملی محاکمه شد و با وجود دفاعیات وکلای وی آقایان صالح نیکبخت و نعمت
احمدی، نهایتا وی به اعدام محکوم شد.

پس از تایید حکم اعدام از سوی دادگاه تجدیدنظر، در نهایت دیوان عالی کشور نیز در ۱۶ اسفندماه ١٣٨٨، این حکم را به صورت شفاهی به وکیل ایشان آقای نیکبخت اعلام کرد.
حکم اعدام این دانشجوی کُرد که طبق اعلام قبلی به وکیل ایشان قرار بود، روز ۵ دی‌ماه ١٣٨٩، در زندان مرکزی سنندج اجرا شود، بنا به درخواست عفو والدین این زندانی، به طور موقت با همکاری استاندار قبلی استان کردستان متوقف شد.
این زندانی هم‌اکنون در زندان مرکزی سنندج به سر میبرد و هر لحظه احتمال اجرای حکم وجود دارد.

تجمع دانشجویان دانشگاه بین المللی قزوین: چرا اسیدپاشان آزادانه می گردند و فعالان مدنی بازداشت می شوند؟

شعار دانشجویان : اسید پاشی جنایت، ای دانشجو حمایت

اعتراض های دانشجویی به حادثه اسیدپاشی و عدم دستگیری عاملان آن همچنان ادامه دارد. روز دوشنبه جمعی از دانشجویان دانشگاه بین المللی موسوم به امام خمینی قزوین در اعتراض به اسیدپاشی به زنان تجمع کردند.

در این تجمع که روز دوشنبه برگزار شد، دانشجویان با سردادن شعارهایی مانند: "اسید پاشی جنایت، ای دانشجو حمایت" به حوادث اسیدپاشی و عدم توجه لازم به این اتفاق اعتراض کردند.

همچنین دانشجویان در بیانیه ای که در این تجمع قرائت شد، خواستار "مجازات عوامل این اقدام وحشیانه" شدند. در بخشی از این بیانیه آمده است: "پس از گذشت بیش از یک ماه از این موضوع، هنوز عوامل این فاجعه شناسایی نشده اند و همین موضوع باعث رعب و وحشت در جامعه شده است.
به راستی دستگیری عوامل این حادثه، مطالبه ی به حق جامعه ایرانی و اسلامی از مسئولین است. چگونه است که اسیدپاشان هنوز آزادانه می گردند، ولی فعالان اجتماعی و مدنی و خبرنگاران بازداشت میشوند؟ مگر نه اینگونه است که زندان جای خلافکاران است و کسانی که فساد جامعه را به نقد می کشند مستحق پاداش؟"

نامه‌ای به «احمد شهید» در مورد خطر اجرای اعدام زندانیان کُرد

٥٣ زندانی سیاسی عقیدتی کُرد در صف اعدام

نامه‌ای به «احمد شهید» در مورد خطر اجرای اعدام زندانیان کُرد

جناب آقای احمد شهید
گزارشگر ویژه سازمان ملل درباره وضعیت حقوق بشر در ایران؛
هم‌اکنون ٥٣ زندانی سیاسی عقیدتی کُرد در خطر اعدام هستند و ‌احتمال اجرای قریب‌الوقوع احکام اعدام برخی از این زندانیان وجود دارد.
اعدام‌های سیاسی در کردستان، تنها به تاریخ سیاسی ایران معاصر و استقرار حکومت جمهوری اسلامی محدود نمی‌شود، اما بیش‌ترین تعداد اعدام‌ها در این دوره بوده است. نخستین اعدام‌های کردستان در حکومت فعلی به پنجم شهریورماه سال ۱۳۵۸ بازمی‌گردد؛ پس از آن و تنها تا سال ۱۳۷۰، ۸۳۲ نفر در کردستان به وسیله تیرباران اعدام شدند.
امروز پس از گذشت سه دهه از استقرار حکومت جمهوری اسلامی در ایران، سیاست دولت‌مردان مرکزنشین در کردستان، همچنان اعدام است. علاوه بر پرونده‌سازی و اتهامات غیرواقعی، روند نامشخص دادرسی این پرونده‌ها ازجمله اشتراک‌های پرونده‌های زندانیان سیاسی محکوم به اعدام است.
اسامی زندانیان سیاسی و مدنی کُرد محکوم به اعدام؛
1. حبیب‌الله لطیفی ۲. هوشنگ رضایی ۳. مصطفی سلیمی ۴. علی احمد سلیمان ۵. محمد عبدالهی ۶. سیروان نژاوی ۷. ابراهیم عیسی‌پور ۸. رزگار (حبیب) افشاری ۹. علی افشاری ۱۰. سامان نسیم ۱۱. زانیار مرادی ۱۲. لقمان مرادی ۱۳. عبدالله سروریان ۱۴. انور رستمی ۱۵. بهروز آلخانی ۱۶. سید سامی حسینی ۱۷. سید جمال محمدی ۱۸. بختیار معماری ۱۹. رضا ملازاده ۲۰. صابر مخلد موانه.
همچنین ۳۳ زندانی عقیدتی اهل سنت کُرد که محکوم به اعدام شده‌اند، به ترتیب حروف الفبا در پی می‌آید؛
1. شاهو ابراهیمی، 2. حامد احمدی، 3. شهرام احمدی، 4. عالم برماشتی، 5. امید پیوند، 6. سید عبدالهادی حسینی، 7. جهانگیر دهقانی، 8. جمشید دهقانی، 9. محمد یاور رحیمی، 10. بهمن رحیمی، 11. مختار رحیمی، 12. عبدالرحمان سنگانی، 13. فرزاد شاه نظری، 14. بهروز شاه نظری، 15. کاوه شریفی، 16. آرش شریفی، 17. امجد صالحی، 18. محمد غریبی، 19. وریا قادری فرد، 20. محمد کیوان کریمی، 21. صدیق محمدی، 22. پوریا محمدی، 23. طالب ملکی، 24. کمال ملایی، 25. سید جمال موسوی، 26. کیوان مؤمنی فرد، 27. تیمور نادری زاده، 28. فرشید ناصری، 29. برزان نصرالله زاده، 30. احمد نصیری، 31. ادریس نعمتی، 32. فرزاد هنرجو 33. کاوه ویسی.
از سوی دیگر بیش از صدها تن از فعالان سیاسی و مدنی کُرد به تحمل سال‌های طولانی زندان محکوم شده‌اند.
جناب آقای احمد شهید؛ درحالی‌که این نامه به نگارش درمی‌آید، تا به امروز بنا به آمارهای رسمی و تنها در شش ماه اخیر، بیش از ٢٠٠ فعال سیاسی و مدنی کُرد از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شده‌اند؛ این به معنای تشدید فشارهای حکومت اسلامی ایران در مقابله با فعالان سیاسی و مدنی کردستان است.
از سوی دیگر بنا بر آخرین اخبار موثقی که به نهاد «کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی» رسیده، چهار زندانی سیاسی کُرد به نام‌های «مصطفی سلیمی»، «محمد عبدالهی»، «سیروان نژاوی» و «بختیار معماری» در خطر جدی اجرای حکم اعدام قرار دارند. با وضعیت موجود، احتمال وقوع هر اتفاق ناگواری وجود دارد. این چهار زندانی سیاسی کُرد، بارها از سوی مقامات و مسوولان امنیتی استان کردستان، به اجرای حکم اعدام تهدید شده‌اند.
با توجه به نکات بالا، شورای مرکزی «کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی» از جنابعالی تقاضا دارد در راستای انجام وظایف خود، از کلیه امکانات قانونی سازمان ملل متحد، جهت رساندن فریاد حق‌طلبانه مردم ایران و به‌خصوص مردم ستم‌دیده کُرد به جامعه جهانی و مراجع بین‌المللی ذی‌ربط اقدام نمایید.
همچنین از شما می‌خواهیم که از تمامی ابزارهای قانونی بین‌المللی، در راستای الزام عملی مسوولان رده‌بالای جمهوری اسلامی به رعایت موازین جهانی حقوق بشر و پذیرش فوری شکل‌گیری یک هیات حقیقت‌یاب مستقل برای رسیدگی به جنایات ضد بشری یاد شده، استفاده نمایید.
ما خواهان مداخله موثر، فعال و فوری شما به عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد، در زمینه تحقیق، افشاگری و توقف اجرای احکام ظالمانه اعدام این زندانیان سیاسی و عقیدتی کُرد هستیم.
آقای شهید؛ جان، مال و امنیت زندانیان کُرد در خطر جدی است؛ و همان‌گونه که روزبه‌روز بر آمار فعالان کُرد محکوم به اعدام افزوده می‌شود و دستگاه قضایی و امنیتی رژیم جمهوری اسلامی در پی اعدام یکایک این فعالین است، بر این اساس مداخله موثر و حمایت جنابعالی و تمامی انسان‌های آزاده و مجامع بین‌المللی در مقطع حساس کنونی، مانع از وقوع هر فاجعه و تراژدی دیگری در حق زندانیان سیاسی و عقیدتی کُرد است.

شورای مرکزی کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی
پنج‌شنبه ۱ آبان ۱۳۹۳ - ۲۳ اکتبر ۲۰۱۴

فراخوان مردم اصفهان : شنبه دانشگاه ، مدارس ،ادارات و بازار اصفهان تعطیل است

در پی اسید پاشی های اخیر در چند روز گذشته و جراحت ها و فاجعه های بجای مانده و همچنین خودجوشی مردمی در خیابان نیکبخت مقابل دادگستری تصمیم گرفته شد شنبه مورخ 3 آبان کلیه مقاطع تحصیلی از دبستان تا دانشگاه های استان اصفهان و ساير استانها و همچنين ادارات و بازار اعتصاب کرده و تعطیل گردد. نگران غیبت های غیرموجه و حذف واحد نباشید زیرا معلمان ، دبیران و استادان نیز خود بچه و ناموس در این استان دارند و نگران امنیت انان هستند...
یکبار هم ما غیرت نشان دهیم و بخواهیم. هرچقدر سکوت کردیم در مقابل خشکی زاینده رود کافیست در برابر جان و امنیت ناموسمان دیگر سکوت نمیکنیم!
لطفا از هر کجای ایران هستید این خبر را کپی و اطلاع رسانی کنید...

Iranian writer sentenced to death: Arzhang Davoodi

URGENT ACTION 

Iranian writer sentenced to death

Amnesty - Iranian prisoner of conscience Arzhang Davoodi, already in prison for nearly 11 years, has now been sentenced to death on a new charge of “enmity against God”, in relation to his peaceful political activism and writings.

Iranian writer and poet Arzhang Davoodi learned from his lawyer on 20 July 2014 that he had been sentenced to death for his alleged membership and support of banned group People's Mojahedin Organization of Iran (PMOI). The sentence was imposed despite an apparent lack of evidence and after grossly unfair proceedings. He had been given less than an hour on 3 June to present his defence before a Revolutionary Court in the southern city of Bandar Abbas, which relayed it to a Revolutiona

ry Court in Karaj, responsible for issuing the death sentence. Neither Arzhang Davoodi nor his lawyer were allowed to appear before the court which issued the verdict. 

Arzhang Davoodi was arrested in 2003 and held in solitary confinement for prolonged periods during which he has said he was tortured and otherwise ill-treated and denied access to a lawyer and his family. He was sentenced, in March 2005, to 25 years’ imprisonment, reduced to 10 years on appeal, on charges of “spreading propaganda against the system” and “establishing and directing an organization opposed to the government” for his peaceful activities, including directing a cultural education centre. In May 2014, he was sentenced to an additional two years’ imprisonment, on the charge of “insulting the Supreme Leader” which is under consideration in an appeal court. 

Arzhang Davoodi is a prisoner of conscience, jailed, and now sentenced to death, for his political opinions and peaceful exercise of the right to freedom of expression. He has no links with the PMOI or any armed groups. He is believed to have been accused of having ties with the PMOI merely because in prison he insisted on calling PMOI by its official name, Mojahedin, rather than by the term used by the Iranian authorities, Monafeghin (hypocrites).

                                                

انتقال روحانی زندانی همراه با ۱۳ زندانی دیگر به سلولی که فاقد امکانات اولیه انسانی است

بنابه گزارش ارسالی به « فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران» روحانی زندانی آقای سید حسین کاظمینی بروجردی به همراه سایر همبندیانش از بند ویژه روحانیت به منظور تحت فشار قرار دادن آنها به انباری مخروبه ای منتقل شدند.

روز چهارشنبه ۲ مرداد ماه روحانی زندانی آقای کاظمینی بروجردی در سلولی نگه داری می شدند که در اثر آتش سوزی دهم تیرماه در بند روحانیت، و عدم رسیدگی مقامات زندان در شرایط بسیار خطرناکی قرار گرفته بود و به گفته خود مسئولین زندان، سقف آن در حال ریزش بوده است.

مسئولین زندان، زندانیان بند را به یک انباری مخروبه، تنگ و تاریک بردند که پر از وسایل اسقاطی و خاک آلود بوده است، و آنها را مجبور کردند که این وسایل را خالی کنند و به حدی انباری کثیف بوده که تمیز کردن آن مدتی طولانی انجامیده است.

همچنین از صبح امروز پنجشنبه دوم مرداد تعدادی را از بیرون زندان آورده بودند تا سلول قبلی را تعمیر کنند و زندانیان را مجبور کردند که نخاله های سلول قبلی را بار کامیون کنند که بخاطر سختی این کار اجباری و گرمای شدید تابستان در همان ساعات اولیه قلب آقای کاظمینی بروجردی به شدت دچار عارضه شده و یکی از زندانیان دیگر هم به دلیل کار سنگین از حال رفته بود.

یکی از افرادی که برای تعمیر سلول آورده بودند به زندانیان گفته بوده که در حین کنده کاری در آن مکان با استخوانهای مدفون شده مواجه شده اند

در حال حاضر در انبارمخروبه که به سلول تبدیل شده است جمعا سیزده زندانی نگهداری می شوند این سلول تنگ و تاریک و بدون تهویه و هر گونه امکانات اولیه انسانی است .

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،انتقال روحانی زندانی آقای کاظمینی بروجردی همراه با ۱۳ زندانی به سلولی فاقد امکانات اولیه انسانی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی برای پایان دادن به جنایت علیه بشریت خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه و سایر آخوندهای همدست وی به شورای امنیت سازمان ملل متحد است.

فعالین حقوق بشرو دمکراسی در ایران

۳ مرداد ۹۳

وضعیت وخیم جسمی زندانی خالد حردانی و ممانعت از درمان وی توسط بازجویان وزارت اطلاعات

شرایط جسمی زندانی خالد حردانی که بدلیل فشارهای جسمی ، روحی و شکنجه های وارده بر وی در طول دوران بازداشت در زندان گوهر دشت کرج دچار ناراحتی شدید مزمن از ناحیه معده و دستگاه گوارش شده است، حاد می باشد. این زندانی سالهاست که از ناراحتی توام با دردهای شدید در ناحیه معده رنج می برد .
پزشک بهداری زندان اعلام کرده است که وی می بایست برای انجام آزمایشات تشخیصی فورا به بیمارستان خارج از زندان اعزام شود اما بازجویان وزارت اطلاعات مانع از انتقال این زندانی به بیمارستان شده اند . به دلیل ناراحتی و درد شدید وی بهداری زندان بدون انجام معاینات و آزمایشات تخصصی برای وی قرص امی پرازول تجویز کرد.اما مدتی پیش بهداری زندان بدون دلیل و با وجود شرایط وخیم و دردهای مزمن و شدید داروی او را قطع کرده است. اکنون این زندانی در وضعیت وخیم جسمی به حال خود رها شده است .

گرم شدن هوا ، عدم تهویه و بسته بودن درب سالن زندانیان سیاسی زندان گوهر دشت شرایط این زندانی را وخیم تر کرده است.
یکی از شیوهای بازجویان وزارت اطلاعات برای افزایش فشارها بر روی زندانیان سیاسی بیمار، عدم درمان آنها است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ممانعت از درمان این زندانی توسط بازجویان وزارت اطلاعات را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر ، گزارشگران ویژه و سایر مراجع بین المللی خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به فشارها علیه زندانیان در ایران است.

فعالین حقوق بشرو دمکراسی در ایران

زندان، كانون ايستادگي و مقاومت

زندانيان سياسي اهل سنت، حامد احمدي ، كمال ملايي، جمشيد و جهانگير دهقاني، سي و دومين روز از اعتصاب غذاي اعتراضي خود را پشت سر ميگذارند.

هر كدام از اين زندانيان حدود 15 كيلو كاهش وزن داشته و دچار افت بينايي شده اند. اين زندانيان فقط با آب روزه ميگيرند و مأموران

جنايتكار حتي موقع افطار از دادن آب خنك به آنان در شرايط گرماي زندان خودداري ميكنند.

بازداشت سه تن از فعالان وبلاگ نویس و دانشجویی در شیراز و اهواز

به گزارش کمیته گزارشگران، مصطفی صفری و فرزین فرزاد روز شنبه، دهم خرداد ماه در شیراز و محمود صالحی، روز یکشنبه یازدهم خرداد ماه، در اهواز بازداشت شده اند.

بر اساس این گزارش، مصطفی صفری فعال وبلاگ نویس (صاحب وبلاگ «نسل نو») و فرزین فرزاد فعال دانشجویی، روز شنبه دهم خرداد ماه، در حالیکه قصد ورود به دانشگاه آزاد شیراز را داشتند، توسط سرنشینان یک دستگاه خودروی ون متوقف و با ضرب و شتم مجبور به سوار در خودروی مذکور شدند.

دو تن از ماموران لباس شخصی در حالیکه بیسیم به دست و مسلح به سلاح کمری بودند، به چند دانشجوی که در محل بازداشت تجمع کرده بودند، به طور اهانت آمیزی تذکر دادند که فورا محل را ترک کنند.

همچنین ماموران با مراجعه به منزل آقای صفری، محل را مورد تفتیش قرار داده و وسایلی از جمله کامپیوتر شخصی وی را با خود انتقال دادند.

روز یکشنبه یازدهم خرداد ماه نیز، محمود صالحی، فعال فیسبوکی و دارنده وبلاگ «نگاه برابر»، در محل کار خود در اهواز بازداشت شد. این گزارش می افزاید؛ ماموران لباس شخصی ظهر روز یکشنبه با مراجعه ی دو تن از ماموران که حکم بازرسی محل را داشتند، اقدام به تفتیش محل کرده و ضمن بازداشت آقای صالحی، کتب، فایلها و سی دی های موجود را ضبط نموده و با خود انتقال دادند.

بر اساس گزارش منابع مذکور و شاهدان، آقای صالحی از نوکیشان مسیحی بوده و چند بار توسط اداره اطلاعات استان احضار شده بود.

هنوز از دلیل اصلی بازداشت، محل نگهداری، و وضعیت این بازداشت شدگان، اطلاعات جدیدی مخابره نشده است.

مادر غلامرضا خسروی: با افتخار می گویند اعدام را اجرا کردیم

مادر غلامرضا خسروی: سحرگاه امروز به ما اعلام کردند که فرزندم اعدام شد، به کی داد بزنم صدایم را به کی  برسانم به خاطر یک کمک مالی فرزندم را اعدام کردند، بچه ام اسلحه و خانه تیمی نداشت...اعدامش کردند مرا 

https://www.youtube.com/watch?v=ueI8DzzU7mYهم  بکشند یک پیرزن هشتاد ساله چطور زنده بمانم

۷ تا ۲۰ سال زندان تنها برای فعالیت‌های فیس‌بوکی

مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران گزارش داده‌اند که دادگاه انقلاب تهران هفته گذشته احکام سنگینی را برای هشت فعال سایبری صادر کرده است.

بر اساس این حکم امیر گلستانی؛ ۲۰ سال و یک روز، مسعود قاسم خانی؛ ۱۹ سال و ۹۱ روز، فریبرز کاردارفر (متولد ۱۳۶۵)؛ ۱۸ سال و ۹۱ روز، مسعود سید طالبی (متولد ۱۳۷۲)؛ ۱۵ سال و یک روز، امین (فرید) اکرمی پور؛ ۱۳ سال، مهدی ری شهری؛ ۱۱ سال و نغمه شاهسوندی شیرازی؛ ۷ سال و ۹۱ روز زندان گرفته‌اند.

اهانت به آیت‌الله خمینی و خامنه‌ای، توهین به سران سه قوه، انتشار تصاویر مبتذل، تشویش اهان عمومی، توهین به مقدسات و اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی از جمله اتهامات این زندانیان بوده‌اند. این افراد، اواسط سال گذشته در شهرهای تهران، ساری و شیراز توسط واحد سایبری اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت و در بند دو الف نگهداری شده بودند. در حال حاضر این افراد در بند ۳۵۰ اوین و بند زنان زندان تهران در قرچک ورامین نگهداری می‌شوند.

محکومیت به‌رغم ابراز ندامت

سایت کلمه گزارش داده که محتوای تولید شده از سوی این فعالان سایبری شامل انتقاد از سیاست‌های حکومتی، شعر و ترانه‌های اعتراضی، حمایت از اعتراضات سیاسی و اطلاع رسانی درخصوص حوادث پس از انتخابات ۸۸ و طنز اجتماعی- سیاسی بوده است.

این افراد در زمان بازجویی مجبور به اعترافات تلویزیونی شدند. در جریان این اعترافات، آنها از تاثیرات سوء فعالیت در شبکه‌های اجتماعی و مشخصا فیس‌بوک صحبت کرده و از فعالیت‌های خود ابراز پشیمانی کردند.

این احکام در حالی صادر شده‌اند که حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران در روز ۲۷ اردیبهشت به مناسبت روز جهانی ارتباطات از موانع و انسدادها در زمینه گسترش و اشاعه امکانات اینترنتی ودیجیتالی در ایران انتقاد کرد.

روحانی با بیان این که "ما نباید دنیای سایبری را به عنوان دنیایی بدانیم که به اضطرار و ناچار وارد آن شده‌ایم" پرسید: «چرا ما در برابر فضای مجازی این همه دچار تزلزل هستیم و چرا به جوانان اعتماد نمی‌کنیم».

وقتی مجلس “هدیه” بگیر گریبان “یقه سفیدها” را می گیرد

در پی افشاگری رییس و اعضای دولت جدید از فساد گُسترده اقتصادی در دولت پیشین، باند ولی فقیه به ضد حمله روی آورده است. نمایش رُسوایی باری که روز چهارشنبه در مجلس مُلاها روی صحنه رفت، جلوه دیگری از این کشاکش است.

در حالی که براساس یک برنامه از پیش اعلام شده، وزیر دادگستری می بایست به سووالات شُماری از نمایندگان اُصولگرای مجلس در مورد هُویت و نقش پایوران ارشد حُکومتی در فساد اقتصادی پاسُخ می داد، آقای علی لاریجانی و دوستان، با یک تغییر برنامه ناگهانی از فراز سر مجلس فرمایشی، وزیر مربوطه را از تیررس خارج و یک مقام قضایی را جایگُزین وی کردند.

بنابراین، نمایندگان مجلس مُلاها، به جای توجیهات و دروغهای احتمالی حُجت الاسلام پورمُحمدی در باره “یقه سفیدها”ی “خودی”، به صورت اجباری شنونده داستان سرایی حُجت الاسلام مُحسنی اژه ای شدند که قصه راهزنی ۳ هزار میلیارد تومانی را از ابتدا تا به کُنون برای آنها دوباره تعریف کرد. البته او با کمی ناشیگری، موضوع تبریه یا عدم تعقیب “مُتهمان سرشناس” را نیز به میان آورد و یک بار بیشتر زیر مُشارکت فعال دستگاه قضایی در فساد حُکومتی خط تاکید کشید.

سود تغییر بازیگران نقش اول نمایش به جیب دولت می ریزد و این همان هدفی است که فرادستان مجلس تعقیب می کردند. از پیش روشن بود که پُرسش از وزیر دادگُستری، شُروع یک سریال ادامه دار و پُر هیاهو با سوژه دانه دُرُشتهای رُقبا است که با قانع نشدن نمایندگان سووال کننده آغاز و با تهدید به استیضاح و چانه زنی گرد آن پی گرفته می شود.

اگر چه حُجت الاسلام اژه ای به خوبی توجیه شده بود که ضررهای کشاندن بازی به میدان وزارت دادگُستری در انتها می تواند دامن قُوه قضاییه را هم بگیرد، با این حال نتوانست این فُرصت را بی استفاده بگذارد و اشاره نکند: “فردی که از دولت رانت ۶۵۰ میلیون یورویی گرفته، هزار میلیارد بدهی بانکی دارد.”

یک علت جانبی شدت گرفتن ترافیک در میدان درگیری فساد اقتصادی، تنگنایی است که باند ولی فقیه پس از برجسته شدن منافع سرشاری که از جنجال هسته ای نصیب خود کرده، در آن بسر می برد.

پدرخوانده های دولت نظامی – امنیتی به سختی تلاش می کنند با نشاندن خود در راس نهضت دُزدگیری، بر شراکت و مسوولیت خویش در چپاول بی رحمانه دارایی و ثروتهای همگانی سایه بیاندازند. از سوی دیگر آنها برای جلوگیری رُقبا از بهره گیری سیاسی از تبهکاریهای اقتصادی خود و نیز به سُکوت کشاندن آنان، به گونه مُتقابل پرده پستوی تجارتخانه حریف را بالا می زنند و بخش دیگری از “اسرار نظام” را به کوچه می ریزند.

با این حال بازنده این رقابت باند ولی فقیه و زیرمجموعه های آن است، نه فقط به این دلیل که آنها سهم بیشتری از بام قُدرت داشته اند، بسا از آن رو که از این زاویه بیش از هر نُقطه دیگر گندیده و آسیب پذیرند.